Ο κατακερματισμός της κεντροδεξιάς

  Ήθελα πολύ καιρό να γράψω ένα σχετικό κείμενο. Ευκαιρίες και αφορμές  δόθηκαν πολλές όχι μόνο σε εμένα αλλά και σε όλους εκείνους που κάποτε πίστεψαν ή και συνεχίζουν να πιστεύουν στην ιδέα της μεγάλης ενωμένης κεντροδεξιάς! Αναμφισβήτητα ο συγκεκριμένος χώρος καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης εκπροσωπείται κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία. 

    Προσπερνώντας την απομάκρυνση από  τη Ν.Δ, του ολίγον τι πιο δεξιού εκ των κεντροδεξιών  Γιώργου Καρατζαφέρη, στις αρχές  της προηγούμενης δεκαετίες θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι αυτή η παράταξη παρέμενε αν όχι αναλλοίωτη σταθερή σε κάποιες γραμμές και αξίες της, έχοντας διατηρήσει στο ενεργητικό της τα βασικότερα της στελέχη, με όλα τα προνόμια αλλά και όλες συνέπειες που αυτά της δημιούργησαν.

  Η πανωλεθρία του 2009 ανάγκασε κάποιους να χρησιμοποιήσουν σκληρή γλώσσα τόσο για τον αρχηγό Κώστα Καραμανλή αλλά και για το σύνολο της παράταξης. Ο Πρόεδρος άλλαξε και εκλέχτηκε από τη βάση  ο Σαμαράς  για να φέρει νέο αέρα στο κόμμα «του». Πέντε χρόνια και 2 μήνες μετά πολλοί αναρωτιούνται τι απέμεινε στον κεντροδεξιό πολιτικό χώρο. Ο Καμμένος συμπράττει με αριστερούς, ο Σαμαράς χρεώνεται την ιστορικότερη ήττα της Ν.Δ και εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρων αναζητούν πολιτική στέγη δεξιά και αριστερά. Αν παρατηρήσει κάποιος σφαιρικά το δεξιό χώρο θα παρατηρήσει μια διάσπαση σε πολλά κομμάτια όπως ακριβώς συνέβη παλαιότερα και στην αριστερά.

  Για να πούμε τα πράγματα ξεκάθαρα! Η ήττα της Ν.Δ το 2009 που ξεκίνησε το σπάσιμο – κατακερματισμό – ταφόπλακα της κεντροδεξιάς οφειλόταν στην Κυβέρνηση της Ν.Δ ως σύνολο με σημαντικό μερίδιο ευθύνης να αποδίδεται σε 1^ης κατηγορίας υπουργούς. Δεν ήταν ΗΤΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ! Κανένας υποστηρικτής – ψηφοφόρος του Καραμανλή που διέθετε νου και λογική δεν τον κατηγόρησε για κάτι τέτοιο!  Η ήττα του 2015 ήταν ΗΤΤΑ ΣΑΜΑΡΑ – ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ ΣΑΜΑΡΑ! Εδώ και αρκετούς μήνες οι ίδιοι οι Βουλευτές του ήθελαν να γυρίσουν και να του πούνε .. Άντε από εδώ ρε!!!!!!! Μας διέλυσες!!!!!! Αλλά δεν τόλμησε κανείς γιατί σε 5 λεπτά θα είχε διαγραφεί από την παράταξη και θα είχε τελειώσει πολιτικά! Τώρα όμως; Τώρα γιατί δεν το λέει κανείς; Τι φοβούνται; Μήπως περιμένουν να ξαναδώσει η βάση τη λύση;  Ε .. λοιπόν αν περιμένουν αυτό … θα γίνει αυτό! Δεν γίνεται μετά από τέτοια ήττα ο κύριος υπαίτιος να μην έχει το σθένος και την αξιοπρέπεια να παραιτηθεί! 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να κρίνει ως αοριστίες αυτά που αναφέρω και να με χαρακτηρίσει ως Καραμανλικό. Δεν είμαι όμως Καραμανλικός! Δεν πιστεύω σε πρόσωπα παρά μόνο σε ιδέες! Τα φυσικά πρόσωπα πεθαίνουν! Οι πολιτικοί ηγέτες πεθαίνουν! Οι ιδέες όμως δεν πεθαίνουν ποτέ! Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να γίνει μια μεγάλη συζήτηση και να εξεταστούν οι λόγοι του κατακερματισμού της κεντροδεξιάς, να βρεθεί πρόσωπο που θα ενώσει τα κομμάτια και θα ξανακάνει αυτή την παράταξη πυρήνα – στυλοβάτη του χώρου.

  Ο πιπεράτος

ΧΧVII - I  - 2015