- Μπορεί η πολιτική να συνδέεται με το παρασκήνιο, κάποια γεγονότα όμως φαίνονται με γυμνό μάτι. Οι ρεαλιστές αντιλαμβάνονται πως το χρονικό διάστημα που ακολουθεί μέχρι τις εκλογές είναι πιο κρίσιμο από αυτό που μεσολάβησε απο το 2015 μέχρι σήμερα. Η πολιτική ατζέντα είναι καυτή, με βασικά ανοιχτά ζητήματα (εθνικα, οικονομικα κ.τ.λ) να καθορίζουν την χρονική στιγμή των εκλογών. Τα 2 μεγάλα κόμματα φαίνεται να έχουν χαράξει τα πρώτα στάδια της στρατηγικής τους, αλλά προσωπικά πιστεώω υπάρχουν αστάθμιτοι παράγοντες που ακόμη δεν λαμβάνονται υπ' οψιν από τους ψηφοφορους.
- Το μόνο σίγουρο είναι οτι αυτές οι εκλογές δεν θα είναι εύκολες ούτε για το κυβερνών κόμμα ούτε για την αξιωματική αντιπολίτευση. Η λογική λέει οτι η Ν.Δ θα ειναι το πρώτη. Το ερώτημα όμως είναι με τι ποσοστό, αν θα είναι αυτοδύναμη, και στο βάθος ποιές είναι οι προθέσεις του ΚΙ.ΝΑΛ. Το ιδανικό σενάριο θα ηταν μια αυτοδύναμη Ν.Δ η οποία θα αναζητήσει μια ευρεία πολιτική συναίνεση και συνεργασία με το ΚΙ.ΝΑΛ να προβείσε συγκηβέρνηση με αριθμό εδρών άνω των 180, γεγονός που θα οδηγούσε σε ριζοσπαστικές συνταγματικές αναθεωρήσεις (πράγμα που είναι επιτκτικό για τη χώρα), αλλά και σε εκλογή προέδρου Δημοκρατίας το 2020, χωρις το ενδεχόμενο νέων εκλογών, πολιτικών αναταραχών και κατ' επέκταση πολιτικής αβεβαιότητας.
- Σε περίπτωση που δεν επιτευχθούν τα επιθυμητά ποσοστά από αυτά τα 2 κόμματα και δεν συμπληρώνουν συνολικά της 180 έδρες, η όποια εναλλακτική μορφή κυβέρνησης κινδυνεύει να έχει θητεία 7-8 μήνες, καθόσον τον Ιανουάριο του 2020 θα ξαναζήσουυμε ότι και τον Δεκέμβριο του 2014. Πτώση της κυβέρνησης λογω αδυναμίας εκλογής ΠτΔ. Όποιος και να προταθεί για την θέση θα απορριφθεί απο την αντιπολίτευση. Ακόμη και αν η πρόταση είναι ένα ιστορικό πρόσωπο, ένα σύμβολο της αριστεράς, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. σε εκείνη τη χρονική στιγμή βέβαια υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να δούμε και το εξής οξύμωρο σενάριο. Να προτείνει ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης για ΠτΔ τον Π.Παυλόπουλο (που καταψήφισε το 2015) και να αρνηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ την στήριξη του σε αυτό το πρόσωπο (παρόλο που τον πρότεινε το 2015 και τον στηρίζει μέχρι σήμερα). Αστεία πράγματα θα σκεφτεί κάποιος. Φυσικά και όχι! Για πολιτική μιλάμε και μάλιστα στην Ελλάδα! Το θέμα είναι τι γίνεται μετά; Τι θα δούμε την επόμενη ημέρα; Διάλυση της Βουλής και εκλογές με το σύστημα της απλής αναλογικής χωρίς να διαθέτει το 1ο κόμμα το bonus των 50 εδρών, πράγμα που σημαίνει και αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης σε πρώτη φάση. Σε 2η όμως? Εδώ θέλω να ακούσω και να δω τις προβλέψεις των πολιτικών αναλυτών. Εγώ δεν ανήκω ανάμεσα σε αυτούς, απλά παρακολουθώ τις πολτικές εξελίξεις και εκφράζω την άποψη μου. Θα δούμε αυτό που αρκετοί σήμερα απεύχονται και φαντάζει ουτοπία. Την συγκυβέρνηση Ν.Δ-ΣΥΡΙΖΑ με Πρωθυπουργό κοινής αποδοχής. Ποιό θα είναι ομως αυτο?
- Η προφανής λύση θα είναι η επιλογή ενος προσώπου κοινής αποδοχής απο τα 2 μεγάλα κόμματα, οπως έγινε και το 2011. Πρώτη πιθανή επιλογή θα είναι ένας πρώην τραπεζίτης. Το όνομα του Γιώργου Προβόπουλου (πρώην διοικητή τράπεζας της Ελλάδος με τεράστια πείρα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα) θα 'πέσει' στο τραπέζι δεδομένου οτι ο Στουρνάρας, ακόμη και αν έχει αποχωρήσει απο τη θέση του, έχει κόντρες με τον ΣΥΡΙΖΑ και θα αντιμετώπισε εσωκυβερνητικά προβλήματα, πράγμα που θα είναι απαγορευτικό. Εναλλακτική επιλογή και ο Γιώργος Ζαννιάς (π. Υπηρεσιακός Υπουργός Οικονομικών & π. Πρόεδρος Εθνικής Τράπεζας, με τρομερές προσβάσεις στο εξωτερικό). Μια πιό τολμηρή λύση θα ήταν η επιλογή ενός πολιτικού - σύμβουλο της Ν.Δ ο οποίος χρίζει αποδοχής και από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάμε για τον πρώην Πρωθυπουργό, που μετά την εκλογική του ήττα φρόντισε να εξαφανιστεί απο το προσκήνιο όπως έκανε κάποτε και ο Εθνάρχης (προ δικτατορίας). Το όνομα αυτού Κώστας Καραμανλής! Δικαιωμένος για όλα, έχοντας πλέον ίσος και μεγαλύτερους δίαυλους επικοινωνιας με τον ΣΥΡΙΖΑ απ' ότι με την Ν.Δ (χωρίς να ευθύνεται μόνο ο ίδιος για αυτό). Έχω βέβαια τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο θα αποδεχόταν μια τέτοια πρόσκληση, όμως το πολιτικό ήθος των Καραμανλήδων εχει δείξει οτι στα δύσκολα βγαίνουν μπροστά.
- Όποια και να είναι η εξέλιξη μετά το 2020, το μόνο σίγουρο είναι ότι η χώρα θα περάσει πολύ δύσκολες στιγμές που όμοιες της δεν έχουμε δει μέχρι σήμερα (δεδομένου ότι το 1989 δεν είχαμε τρόικα και ΔΝΤ). Πολύ φοβάμαι ότι οι πολίτες δεν έχουν αντιληφθεί το μέγεθος του πολιτικού προλήματος που ενδεχομένως να προκύψει το 2020. Οι πολιτικές επιλογές θα ειναι πολύ περιοσμένες, γι' αυτο απαιτείται σοβαρότητα απο τους ψηφοφόρους στις εκλογες του 2019 για το σχηματισμό μιας δυνατής κυβέρνησης που θα εξασφαλίσει σταθερότητα και έργο 4ετιας.
Christiano Dilaio
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου