Ξεκινώντας από το
περίφημο «Λεφτά Υπάρχουν» που μας είπαν το 2009 και το πιστέψαμε, στην
συνέχεια μας προκάλεσε έκπληξη το πραγματικά ανεκδιήγητο «Μαζί τα φάγαμε»
καταλήγοντας σήμερα εν έτη 2013 να μιλάμε για θεωρίες άκρων, για ναζιστικά
μορφώματα, για άστεγους, για έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης κ.τ.λ.
Μήπως τελικά η κρίση που περνάμε οφείλεται σε εμάς τους
ίδιους και όχι στους θεσμούς που συχνά διατυπώνεται κατά τη γνώμη μου ως εύκολη
δικαιολογία;
Εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε οι θεσμοί; ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ …
