.
· Αναμφισβήτητα η Τουρκία είναι μια χώρα με πλούσια ιστορία και έναν ιδιαίτερο
λαό. Από τα χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν σαφείς οι επεκτατικές τάσεις
- βλέψεις της προς τις γείτονες χώρες και επί σειρά αιώνων κατάφερε να επιβληθεί
, έχοντας σημαντικές συμμαχίες που προφανώς προέκυπταν μέσα από κοινά
γεωστρατηγικα συμφέροντα. Η μεγαλύτερη ιδιαιτερότητα που παρατηρείται σε αυτή
την χώρα είναι η διαφορετικότητα που υπάρχει μεταξύ των πολιτών στα ανατολικά
και στα δυτικά σύνορα της. Σταδιακά τα δυτικά της παράλια έχουν μετατραπεί και εξελιχτεί
σε μια προέκταση της Ε.Ε, με συνεχή ανάπτυξη, επενδύσεις, τουρισμό, στοιχειά
που αποτελούν σαφείς ενδείξεις της στροφής της προς την παγκοσμιοποίηση. Από
την άλλη πλευρά η ανατολική της 'πτέρυγα' διατηρεί στοιχειά μεσαίωνα, με το λαό
να αγωνίζεται για αυτονόητα ανθρωπινά δικαιώματα, χαμηλού επίπεδου συνθήκες διαβίωσης
που μοιάζουν απαρχαιωμένες ακόμη και τις Ασιατικές η τις Αφρικάνικες χώρες. Ένας
σοβαρός λόγος που υπάρχει αυτή η διάκριση είναι τα γεωγραφικά σύνορα, ο σημαντικότερος
όμως είναι το πολίτικο μοντέλο που ακολουθείται σε αυτήν την χώρα, για το οποίο
μεγάλη ευθύνη φέρει ο σημερινός Υπέρ-Πρόεδρος Ερντογάν.
· Αν παρατηρήσει κάποιος την εξέλιξη της Τουρκιάς από την ημέρα ανάληψης
της εξουσίας από τον σημερινό της Πρόεδρο, θα παρατηρήσει σημαντικά βήματα προόδου
σε διάφορους τομείς (π.χ ως προς την οικονομία της). Οι ρυθμοί ανάπτυξης
της επί σειρά ετών ήταν αξιοθαύμαστοι, με ένα ΑΕΠ που το 2014 (εν μέσω κρίσης) έτεινε
να αγγίξει το 1 δις δολάρια. Ίσως εκείνη την χρονική στιγμή η Τουρκία άρχιζε να
μετατρέπεται σε ένα 'πρόβλημα' για τους ισχυρούς του πλανήτη Η.Π.Α - ΚΙΝΑ-
ΡΩΣΙΑ. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν πως το επιχειρούμενο πραξικόπημα το καλοκαίρι
του 2016, ήταν κανονικότατο και όχι κατασκευασμένο από κύκλους του Προέδρου
Ερντογαν. Το αποτυχημένο εκείνο εγχείρημα ήταν ένα σαφές μήνυμα ανατροπής του,
στην προσπάθεια των 'μεγάλων' να τοποθετήσουν ένα νέο πιο φιλοδυτικό Πρόεδρο,
τύπου Νταβούτογλου. Ο Ερντογαν έδωσε και συνεχίζει να δίνει στη δύση αρκετά δικαιώματα
γι’ αυτό και πλέον δεν είναι αρεστός, παρόλο
που οι ενέργειες, οι χειρισμοί και η διακυβέρνηση του μέχρι σήμερα μπορεί να έχουν
θετικό πρόσημο για τον λαό του.
· Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι που ο Τούρκος Πρόεδρος δεν είναι πλέον αρεστός.
Ο 1ος και ο προφανής είναι η συμφωνία του με τον Ρώσο Πούτιν για την αγορά των πυραύλων
s-400, κίνηση απαγορευτική για χώρα του υπάγεται στο ΝΑΤΟ. Ο 2ος είναι η κόντρα
του με την Ε.Ε για το μεταναστευτικό. Οι συνολικοί χειρισμοί του, η μη προστασία
των συνόρων του, και η άρνηση του να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της Ε.Ε για
την διαχείριση του μεταναστευτικού, εκνεύρισε τις κυβερνήσεις των κορυφαίων κρατών
της Ε.Ε. Σε αυτό το ζήτημα η επίσημη εκδοχή του είναι πως έλαβε μόλις 3 δις ευρώ
για την διαχείριση, κονδύλια ύψους 30δις! Ο 3ος λόγος αρχίζει σιγά σιγά να διαφαίνεται
και δεν είναι άλλος από τη χαρτογράφηση και εκμετάλλευση της ΑΟΖ. Εκεί είναι
και το μεγαλύτερο παιχνίδι, όπου όλοι μαζί θα πέσουν επάνω του και θα επιβάλλουν
στον Σουλτάνο τα όρια στα οποία θα κινηθεί καθόσον οι βλέψεις και οι διεκδικήσεις
του θα οξύνουν τις διμερείς σχέσεις με την χώρα μας και κατ' επέκταση με τον δυτικό
κόσμο. Είναι πλέον οφθαλμοφανές και τονίζεται συχνά από τους πολιτικούς της γειτονικής
χώρα πως σκοπεύουν διεκδικήσουν ένα τμήμα τριπλάσιο από αυτό που φαίνεται να τους αντιστοιχεί από την χαρτογράφηση της περιοχής.
Φυσικά αυτό το τμήμα θα είναι σε βάρος της Ελληνικής & της Κυπριακής ΑΟΖ.
· Όσοι γνωρίζουν τον σκληρό τρόπο που διαπραγματεύεται ιστορικά η Τουρκία, αντιλαμβάνονται
πως στο θέμα των ΑΟΖ δεν θα υποχωρήσει, ακόμη και αν οδηγηθεί σε πλήρη ρήξη με
την δύση. Προς αυτήν την κατεύθυνση όμως την μεγαλύτερη ζημιά δεν θα την υποστούν
ούτε οι ανατολικοί μας γείτονες ούτε οι τρίτες δυνάμεις που έχουν βλέψεις
και συμφέροντα στην περιοχή. Το πρόβλημα θα το αντιμετωπίσει η χώρας μας, διότι
μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο δεν θα μπορέσουμε να βάλουμε στο Αιγαίο ούτε ένα γεωτρύπανο...
Christiano
Dilaio
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου