Όπως είναι ήδη γνωστό τα πρώτα αγκάθια στο χρηματοπιστοτικό σύστημα της Ελλάδος εμφανίστηκαν το 2008. Η Κυβέρνηση της Ν.Δ με τον τότε υπουργό οικονομικών Γιώργο Αλογοσκούφη αποφάσισε να δαπανήσει 28 δισ. Ευρώ για την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών. Και τη δεν άκουσε τότε ο Αλογοσκούφης και τη δεν άκουσε ο Καραμανλής!
Εκ τοτε δαπανήθηκαν εκατοντάδες δις για τις τράπεζες, (τα οποία προήλθαν από την Ε.Κ.Τ μέσω των μνημονίων) και θα δαπανηθούν ακόμη περισσότερα. Η πιό εύλογη και η πιό λογική απορία ενός απλού - μέσου Έλληνα φορολογούμενου είναι "τι απέγιναν αυτά τα χρήματα; Που δαπανήθηκαν; Για ποιό λόγο στηρίζει το κράτος τόσο πολύ τις τράπεζες; Είναι δίκαιο να δανείζεται μια Κυβέρνηση για να ταϊζει τραπεζίτες;" Έχουμε και λέμε..
Οι Κυβερνήσεις παρά τον πλανήτη για να αποφεύγουν τους δανεισμούς αποφασίζουν να εκδόσουν ομόλογα δημοσίου. Τα ομόλογα είναι συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας και έχουν το ανάλογο επιτόκιο. Ο εκάστοτε ενδιαφερόμενος αγοράζει ομόλογα δημοσίου και ουσιαστικά γίνεται επενδυτής δανείζοντας χρήματα στο κράτος του. Πως δημιουργήθηκε όμως το πρόβλημα με το Ελληνικό κράτος; Για ποιό λόγο 'αιμορραγούν' οι τράπεζες;
Η απάντηση είναι περίπλοκη, αλλά ας κάνουμε μια μίνι ανάλυση. Τη δεδομένη χρονική στιγμή αν εκδόσει το κράτος ομόλογα Ελληνικού δημοσίου, ποιός ιδιώτης παρά τον πλανήτη γη θα αγοράσει; Η απάντηση κάτι παραπάνω από προφανής. Δεν θα αγοράσει ΚΑΝΕΝΑΣ! Τα ομόλογα όμως θα πρέπει να αγοραστούν για να εξασφαλιστεί η ρευστότητα - συνέχεια του Ελληνικού κράτους, αποπληρμή χρεών και να μην υπάρξει στάση πληρωμών. Σε αυτή την περίπτωση το 'ψυχικό' αναγκάζοντα να το κάνουν οι τράπεζες, να αγοράσουν δηλαδή τα Ελληνικά ομόλογα δαπανώντας τεράστιο ποσοστό των ταμειακών τους διαθέσιμων (χρήματα τα οποία κατ' επέκταση αποτελούν καταθέσεις ιδιωτών). Αυτό ακριβως είναι το πρόβλημα των Ελληνικών τραπεζών και αυτό καλείται να αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση. Ποιά είναι η λύση; Αυτή που μπορεί να αντιληφθεί ο μέσος νούς, δεν χρειάζεται ούτε οικονομική γν'ωση, ούτε περαιτέρω εξήγηση. Η λύση λέγεται επαναπατρισμός των καταθέσεων.
Το χρηματικό ποσό που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο εξωτερικό από Έλληνες καταθέτες εκτιμάται στα 150 δις. Ήδη ο Αν. Υπουργός Οικονομικών έχει κάνει έκκληση στους καταθέτες να επιστρέψουν αυτά τα χρήματα στις Ελληνικές τράπεζες. Το πρόβλημα που προκύπτει όμως είναι ότι αυτά τα ποσά θα πρέπει να φορολογηθούν και μάλιστα με υψηλό ποσοστό, γεγονός που καθιστά αποτρεπτική οποιαδήποτε πρόθεση, οποιουδήποτε καταθέτη να επιστρέψει τα χρήματα του. Έτσι για να πραγματοποιηθεί η επιστροφή έστω και ενός μέρους των καταθέσεων χρειάζονται κίνητρα και εγγυήσεις! Πως μπορεί να πράξει η Κυβέρνηση; Τη δεδομένη χρονική στιγμή προέχει η στήριξη των τραπεζών ή η ρευστότητα στα ταμεία του δημοσίου; Κατά την άποψη μου προέχει η στήριξη των τραπεζών. Αν στηριχτούν οι τράπεζες θα βρεί 'λεφτά' και το κράτος ... έστω και δανεικά! Γι' αυτό και η λύση είναι μία. Μηδενικό Φ.Π.Α για όποιον επιστρέψει τα κεφάλαια του σε Ελληνική τράπεζα μέχρι την 31-07-2015. Είναι ενα μέτρο άδικο μεν, αλλά δίνει τεράστιο κίνητρο στους καταθέτες και ανάσα στις τράπεζες.
Επιπλέον με αυτόν τον τρόπο δεν θα χρειαστούν τα 25 δις ευρώ για την στήριξη των τραπεζών, μέσω της συμφωνίας του EUROGROUP. Μπορεί η Κυβέρνηση να λάβει ένα ποσό αρκετά μικρότερο από αυτό, στα πρότυπα του ELA, το οποίο θα αποτελεί ασφαλή ενελακτική λύση σε περίπτωση που ο dragi ξυπνήσει καμιά μέρα στραβά. Το μέτρο αυτό δεν είναι εξωπραγματικό, εφαρμόστηκε και σε άλλες χώρες με τεράστια επιτυχία και άμεσα αποτελέσματα. Είναι ένα μέτρο ανάπτυξης σε αντίθεση με την υπερφορολόγηση των πάντων ... τα capital control ... και όλες τις προτοφανείς ιδέες των αμφιβόλου ικανότητας οικονομολόγων.
ο πιπεράτος
XVII- 07 - 2015
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου