Στην συντριπτική μας πλειοψηφία
όλοι οι άντρες έχουμε παίξει στη ζωή μας ποδόσφαιρο! Άλλος στην αλάνα, άλλος στα 5x5 και οι λίγο πιο τολμηροί σε
αθλητικούς συλλόγους! Προσωπικά εγώ έχω φτάσει στο σημείο να παίξω σε τοπικό
πρωτάθλημα … χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία! Για την ακρίβεια, όταν έπαιζα γελούσαν και οι πέτρες! Παρόλα αυτά είναι μία
εκτόνωση και ανεξάρτητα από την επίδοση του καθενός … το ποδόσφαιρο αφήνει ένα
ωραίο συναίσθημα!
Πολλές φορές όταν βλέπουμε έναν αγώνα ή παίζουμε εμείς οι ίδιοι σε ένα
ματς, μας αρέσει να κάνουμε τους προπονητές! Να λέμε την άποψη μας για το αν στήθηκε
σωστά μια ομάδα, τη θα μπορούσε να αλλαχτεί κ.τ.λ! Είμαι και εγώ ένας από
αυτούς. Παρόλα αυτά δεν θα τολμούσα ποτέ να κάνω τον πραγματικό
προπονητή μίας ομάδας σε αθλητικό σύνολο επιπέδου ανδρών. Και όταν λέω να κάνω
τον προπονητή αυτό ακριβώς εννοώ. Όχι να είμαι προπονητής! Άλλο είμαι και άλλο
κάνω! Και δεν θα τολμούσα ποτέ διότι ξέρω
τις δυσκολίες του και δεν θα μπορούσα ποτέ να ανταπεξέλθω σε αυτές! Δεν είναι
φόβος … είναι αυτογνωσία!
Ένας προπονητής σε τοπικό πρωτάθλημα, υποχρεούται να είναι γυμναστής,
ψυχολόγος. φυσικοθεραπευτής, και φυσικά … ταξιτζής! (Με την έννοια ότι θα
μεταφέρει τους παίχτες στο γήπεδο). Το τελευταίο δεν με πειράζει και πολύ … για
τι έχω κάνει τόσες φορές τον ταξιτζή σε γυναίκες που έχω συνηθίσει!
Στην ρεαλιστική πραγματικότητα ο προπονητής δεν είναι αυτό που βλέπουμε
στην τηλεόραση. Έναν τύπο που διαλέγει έντεκα παίχτες και τους λέει μπείτε μέσα
να παίξετε! Δεν πάει έτσι! Και δυστυχώς
στην χώρα μας αυτό το βιώνουμε ακόμη και σε επαγγελματικό επίπεδο. Υπάρχουν επαγγελματικές
ομάδες που δεν έχουν γυμναστές και αναλαμβάνουν οι προπονητές να γυμνάζουν τις
ομάδες. Πλέον είναι της μόδας να γίνονται προπονητές οι γυμναστές … οι οποίοι
συνήθως δεν έχουν ιδέα από τακτική και αυτό φαίνεται στην λειτουργία της
ομάδας!
Ένας από τους λόγους που η χώρα μας υστερεί στο να γίνονται τα ταλέντα
της πετυχημένοι ποδοσφαιριστές, γιατί κακά τα ψέματα το 90% των ταλέντων
χάνεται, είναι ότι δεν γίνεται σωστή και οργανωμένη δουλειά. Πρώτα από τις
διοικήσεις και στη συνέχεια από τους προπονητές! Ίσως οι διοικήσεις να μην
έχουν τη διάθεση … σίγουρα όμως οι προπονητές δεν έχουν την ικανότητα! Η Χώρα
μας στερείται καλών προπονητών … ανθρώπων που δεν αρκεί να ξέρουν μπάλα … αλλά
να έχουν την υπομονή, την διάθεση και τη γνώση να διδάξουν και στους νέους! Να
δουλέψουν … την επιστήμη του ποδοσφαίρου …
Για να υπάρξει μία σωστή ακαδημία ποδοσφαίρου σίγουρα χρειάζονται αρκετά
χρήματα! Υπάρχει όμως κίνητρο! Σε βάθος χρόνου όμως αυτή η ακαδημία μπορεί να
γίνει μία υγιείς επιχείρηση! Γιατί το ποδόσφαιρο θέλει management και marketing!
Επιμέλεια! PILA
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου