ΣΤΑ ΑΚΡΑ

Τον τελευταίο καιρό αριστερά και δεξιά ακούμε για την περίφημη θεωρία των δυο άκρων, μήπως όμως στην ουσία πρόκειται για μια θεωρία  που μας την μπολιάζουν από μικρά παιδιά? Από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας μαθαίνουμε ότι υπάρχει άσπρο και μαύρο και καθόλου γκρι ,ότι υπάρχει το καλό και το κακό χωρίς καμία αναφορά ότι στην ζωή οι περισσότερες καταστάσεις είναι «ενδιάμεσες».Στον αθλητισμό  υπάρχει ο Άρης και ο ΠΑΟΚ ,υπάρχει ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός ,μέχρι και την ενηλικίωση μας είμαστε στην ουσία όλοι μας θιασώτες της θεωρίας των δυο άκρων. Στην πολιτική  σε όλη την μετεμφυλιακή περίοδο προωθήθηκε έντονα από σχεδόν όλους η ιδέα των δυο άκρων υπήρχαν οι «δεξιοί» και οι «αριστεροί» ,ουδέποτε αναπτύχτηκε η έννοια του κοινού στόχου ,της κοινής προσπάθειας ,της κοινής στρατηγικής. Καθιστώντας έτσι την θεωρία αυτή στην ουσία ως  την εξέλιξη του γνωστού σε όλους μας «διαίρει και βασίλευε».Φτάνοντας στο σήμερα όπου σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και όλα τα επακόλουθα της διαπιστώνουμε να αναπτύσσεται ραγδαία η θεωρία των «ΆΚΡΩΝ» των δύο άκρων που μπορεί να οδηγήσει σε πολύ επικίνδυνες καταστάσεις. Το μονό σίγουρο είναι ότι τα άκρα δεν οδηγούν πουθενά. Είναι ίσως από τις σπάνιες περιπτώσεις που έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Να απορρίψουμε ή να επικροτήσουμε  αυτή την θεωρία.