Γράφω αυτό το κείμενο με αφορμή την είδηση που διάβασα, για
την πρωτιά ενός Έλληνα μαθητή σε παγκόσμιο διαγωνισμό έκθεσης! Ο λόγος για τον για
τον Μάριο ΧΑΤΖΗΔΗΜΟΥ ο οποίος συμμετείχε στο διαγωνισμό με θέμα «Γράψτε μια
επιστολή σε έναν αθλητή ή μια μορφή του αθλητισμού που θαυμάζετε και να
εξηγήσετε τι σημαίνουν για εσάς οι Ολυμπιακοί Αγώνες ».
Στα πλαίσιο του
διαγωνισμού ο Μάριος συνέταξε μια επιστολή στον παγκόσμιο πρωταθλητή του τένις
Ρότζερ Φεντερερ. Ξεκινώντας την επιστολή του ανέφερε πως είναι ένας από χιλιάδες
θαυμαστές του! Ε λοιπόν έτσι ξεκινάω και εγώ! Μάριε είμαι ένας από τους
χιλιάδες θαυμαστές σου και ένας από τους χιλιάδες που θα σου πουν συγχαρητήρια
για την πρωτιά σου! Αν και τα συγχαρητήρια μοιάζουν πολύ λίγα για το μέγεθος
της επιτυχίας σου, δεδομένου ότι ανήκεις σε μία ξεχωριστεί κατηγορία! Στην
κατηγορία αυτή ανήκουν λίγοι! Είναι όλοι αυτοί που έχουν καταφέρει να σηκώσουν
την Ελληνική σημαία στην κορυφή του κόσμου! Όπως ακριβώς έκανε και ο Φέντερερ
με τη σημαία της χώρας του!
Ο μικρός Μάριος ανήκει
σε μία γενιά παιδιών τα οποία είναι παρεξηγημένα! Καθημερινά βλέπω συνομήλικους
του να ασχολούνται με ταI-Phones, τα I-pads και να έχουν στα αφτιά τους ακουστικά, ακούγοντας MP3! Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν έχουν αίσθηση
πραγματικότητας η είναι χαμένοι μέσα στην τεχνολογία!
Σε αυτό το σημείο
έρχεται ο Μάριος να με διαψεύσει και να μου τονίσει ότι η γενιά του, είναι μια
γενιά ελπίδας! Μία γενιά όπου μπορεί να βασιστεί η Ελλάδα για να πάει ένα βήμα
παραπέρα!
Μάριε! Αν με καλούσαν
να σε ανταμείψω για την πρωτιά σου, θα σου έδινα το χρυσό μετάλλιο. Ένα
μετάλλιο το οποίο θεωρώ πως θα ήταν η αρχή μία συλλογής μεταλλίων που θα
κατακτήσεις στο μέλλον, όπως ακριβώς έκανε και ο Ρότζερ Φεντερερ.
Επιμέλεια: PILA

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου